De Action-verslaving van een emigrant
Sommige mensen nemen souvenirs mee uit Italië. Ik neem opbergmanden, vloerkleden en schoonmaakdoekjes mee terug naar huis.
Welkom in mijn leven.
Wie denkt dat emigreren naar Italië alleen bestaat uit charmante marktjes, lange lunches en elegante espresso’s onder de olijfbomen, heeft duidelijk nog nooit met mij en Caroline een uitstapje naar de Action Italië in Tricase meegemaakt.
Minstens twee keer per maand stappen wij enthousiast in de auto voor wat officieel bedoeld is als “even een paar dingetjes halen”. Dat “paar dingetjes” eindigt steevast in een volle auto, een lege portemonnee en minstens drie keer de opmerking: “Maar dit is écht handig voor Casa Allegria.” En eerlijk is eerlijk… meestal klopt dat ook nog.
Het ritje naar Tricase duurt bijna een uur, dus het voelt echt als een uitje. Een soort bedevaart voor vrouwen met een lichte decoratieverslaving en grootse verbouwingsplannen. Onderweg bespreken we natuurlijk de verbouwing, de nieuwste ideeën voor de kamers, welke kleur op welke muur moet en waarom we absoluut nog meer mandjes nodig hebben.
Want geloof me: je kunt nóóit genoeg mandjes hebben.
Ondertussen verandert Casa Allegria langzaam in een soort luxe mix van Italiaanse charme met een verrassend Nederlands Action-tintje. Letterlijk zelfs, want zelfs de achterwanden van de bedden krijgen verf van de Action. Wie had ooit gedacht dat ik in Italië designerachtige kleuren zou staan uit te kiezen tussen de dweilen en de kattenbrokken?
En dan heb ik het nog niet eens over alles wat inmiddels klaarstaat om uitgepakt te worden:
- Vloerkleden.
- Lampjes.
- Schilderijtjes.
- Wandbekleding.
- Keukenspullen.
- Schoonmaakmiddelen waarvan ik niet wist dat ik ze nodig had totdat ik ze zag.
De nieuwe keuken — die als alles goed gaat op 19 mei geplaatst wordt — is inmiddels ook grotendeels ingericht. Tenminste… de inhoud staat nog netjes ingepakt te wachten. Een beetje alsof Sinterklaas hier permanent woont.
En natuurlijk verlaten wij de winkel nooit zonder stroopwafels. Want emigreren is leuk, maar sommige Nederlandse basisbehoeften blijven gewoon bestaan. Tommy heeft ondertussen ook geleerd dat “Actiondag” betekent dat er hondensnoepjes mee naar huis komen. Volgens mij is hij inmiddels onze grootste sponsor van deze uitjes.
En dan is er nog mijn best bewaarde geheim.
De wasparfum.
Die heerlijke geur die straks in Casa Allegria aan het beddengoed en de handdoeken hangt? Grote kans dat die gewoon van de Action komt. Echt waar, het ruikt zó lekker dat gasten straks misschien denken dat ik ergens een exclusieve Italiaanse wellnesslijn heb ontdekt. Maar sssttt… niet verder vertellen hè.
Mijn tweede favoriete winkel is trouwens Deghi. Dat is zeg maar de volwassen versie van “ik koop één dingetje”. Daar komen de tuinmeubels en het sanitair vandaan. Iets minder impulsief misschien… al twijfel ik daar soms ook aan.
Want laten we eerlijk zijn: een Bed & Wine beginnen in Italië blijkt voor een groot deel te bestaan uit keuzes maken tussen lampjes, kleuren, geurkaarsen en opbergpotten.
En ik geniet daar stiekem ontzettend van. Dus mocht je straks ooit logeren bij Casa Allegria en denken: “Wat ziet dit er gezellig uit…” Dan weet je nu dat daar waarschijnlijk een fanatieke Action-trip met Caroline aan vooraf is gegaan. Inclusief volle winkelwagens, slappe lach en minimaal één keer zeggen:
“We komen hier écht nooit meer voor zoveel spullen terug.”
Tot de volgende keer.
Waarschijnlijk over twee weken dus. 😄
Wil je niets missen? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief op Casa Allegria nieuwsbrief en je krijgt elke maand rond de 15e een leuke update.
Wordt vervolgd…