Internet op het Italiaanse platteland – verbinding gezocht!
“Heb je WiFi?” Een heel normale vraag wanneer je ergens op vakantie gaat. En bij Casa Allegria is het antwoord natuurlijk gewoon: ja! Althans… dat is de bedoeling. 😉
Want wonen op het Italiaanse platteland heeft natuurlijk ontzettend veel voordelen. De rust, de ruimte, de olijfbomen, de vogels die je ’s morgens wakker maken en het heerlijke gevoel dat je werkelijk midden in het Italiaanse leven woont. Maar er zijn ook een paar kleine uitdagingen. En één daarvan is inmiddels met stip binnengekomen op nummer één: internet. Of beter gezegd: het gebrek daar aan.
Die antenne moest weg
Toen ik hier kwam wonen, stond er een grote, lelijke antenne op het dak. En laat ik nou één ding heel zeker weten: die moest weg. Ik vond hem lelijk, dus weg ermee. Zo simpel kan het leven soms zijn.
Wat ik toen nog niet wist, was dat ik misschien iets te enthousiast was geweest met mijn opruimwoede. Want op ongeveer tweehonderd meter van mijn huis staat de RAI-antenne. En laat die nou, zo blijkt nu, misschien wel een belangrijke rol gaan spelen in mijn zoektocht naar fatsoenlijk internet.
Maar goed, zover waren we vorig jaar natuurlijk nog niet.
WIND3: snel en goed internet… toch?
Vorig jaar sloot ik een contract af bij WIND3. Aangeraden door een vriend van de buurman. En als je in Italië woont, weet je inmiddels: als iemand je naar iemand anders stuurt omdat die persoon het wel voor je kan regelen, dan ga je daar gewoon naartoe. Zo werkt dat hier. Ik sloot een contract af voor vier jaar, want dat was voordelig. En het zou snel en goed internet zijn.
Niets bleek minder waar.
In het begin denk je natuurlijk nog: ach, het zal wel een keertje minder zijn. Maar naarmate de tijd verstreek, werd het steeds duidelijker dat mijn internet en ik geen vrienden zouden worden. Verbindingen vielen weg, pagina’s laadden tergend langzaam en soms vroeg ik me serieus af of ik sneller af zou zijn als ik gewoon naar Nederland zou rijden om daar even internet te gebruiken.
Na heel veel klachten werd ik vorige maand ineens gebeld. Ik mocht rechtswege overstappen naar een andere provider. Ik hoefde daar zelf helemaal niets voor te doen en wist eerlijk gezegd niet eens dat dit kon. Ik kreeg wel een soort geheime code die ik moest gebruiken als er gebeld zou worden. Een secret code. Ik voelde me bijna een geheim agent. Alleen dan eentje met een heel slecht internet. 🕵️♀️
TIM: het zou beter worden…
De nieuwe provider werd TIM. Ja, die van het bekende Italiaanse “messaggio gratuito”. Ik dacht: prima. Nieuwe provider, nieuwe kansen. En omdat ik ervan uitging dat een grote provider ook daadwerkelijk voor een fatsoenlijke verbinding zou zorgen én ik een leuke aanbieding kreeg, heb ik toegehapt. Nou… Dat viel dus een beetje tegen. Het internet was zó traag dat ik op een gegeven moment een webpagina opende en vervolgens rustig kon wachten tot er iets gebeurde. Heel rustig. Zó rustig zelfs, dat de pagina zichzelf uiteindelijk maar weer afsloot wegens… inactiviteit.
Ik zat nota bene te wachten tot de pagina zou verschijnen! Dat vond ik toch wel een bijzondere vorm van klantvriendelijkheid. 😂 En dan heb ik het nog niet eens over de televisie. Die kan tegenwoordig natuurlijk ook niet meer zonder internet. Wil ik een programma openen, dan besluit de televisie regelmatig dat het allemaal te ingewikkeld wordt en geeft hij het gewoon op. Maar het werd pas echt vervelend toen ik ontdekte wat er allemaal nog meer afhankelijk was van die verbinding.
Mijn slimme huis bleek helemaal niet zo slim
Mijn elektricien had namelijk keurig mijn buitenverlichting en alle camera’s rondom het huis aangesloten op internet en een handige app. Hartstikke mooi natuurlijk. Tot het internet het niet doet. Wil ik ’s avonds de lampen aandoen? Kan niet. Staan ze toevallig al aan? Dan kan ik ze niet uitdoen. En mijn camera’s? Die werken natuurlijk ook alleen zolang ze verbinding hebben.
Op papier heb ik dus een prachtig slim huis. In de praktijk stond ik soms met mijn telefoon in mijn hand naar een lamp te kijken die ik met geen mogelijkheid uit kreeg. En dan bel je dus weer met TIM. Weer uitleggen. Weer vertellen dat de verbinding wegvalt. Weer horen dat er een monteur komt. Prima. Wanneer?
En daar zit waarschijnlijk het grote geheim van TIM: ze zijn net zo snel als hun eigen internet. Want die monteur?Die heb ik nooit gezien.
Op zoek naar een oplossing
Gelukkig kun je binnen veertien dagen van het abonnement af. De router moet je dan wel op eigen kosten terugsturen, maar dat is dan maar zo. Eerst maar eens zorgen dat ik een provider vind die daadwerkelijk internet kan leveren.
Ik had gelukkig het geluk dat een dame van Vodafone voor mij heeft gekeken naar de dekking van verschillende providers. En toen kwam het volgende probleem om de hoek kijken. Geen enkele provider had hier voldoende dekking. Welkom op het Italiaanse platteland. Je woont niet midden in de bergen. Je woont niet ergens op een onbewoond eiland. Maar blijkbaar woon je wél op een stukje Italië waar de mobiele providers denken: ach, daar woont toch maar één Nederlander. Dus kwam Starlink in beeld.
Starlink dan maar?
Starlink zou natuurlijk een oplossing kunnen zijn. Het is kneitersduur, maar dan heb je in ieder geval zekerheid. Alleen… ik wil Tesla eigenlijk niet sponsoren. 😉 En bovendien zit er een levertijd van twee tot drie weken op de apparatuur, die zelf ook niet bepaald goedkoop is. En eerlijk gezegd heb ik daar op dit moment helemaal geen zin in. Ik wil gewoon internet. Geen ruimtevaartprogramma. Geen satelliet. Geen weken wachten. Gewoon een verbinding waarmee ik een webpagina kan openen zonder dat die pagina denkt dat ík degene ben die niet actief genoeg is.
En toen kwam Fohwe
Maar gelukkig kwam er nog een alternatief voorbij: Fohwe. Een provider die zich juist heeft gespecialiseerd in het leveren van internet op het platteland. En nu komt het mooie. Fohwe werkt niet met een SIM-kaart, zoals de meeste mobiele internetoplossingen, maar met een ouderwetse antenne. Een antenne. Precies. Dat ding dat ik vorig jaar zo enthousiast van mijn dak heb laten slopen.
Je kunt het niet verzinnen. 😂 En toen bleek ook nog eens dat de grote RAI-antenne hier, op ongeveer tweehonderd meter van Casa Allegria, mogelijk het aanknopingspunt is. Ik heb dus misschien een jaar lang gezocht naar een oplossing voor mijn internetprobleem, terwijl de oplossing letterlijk om de hoek staat.
Tja. Italië hè.
Volgende week de grote test
Komende week komt er een monteur. Eerst wordt gekeken of er vanaf de antenne voldoende dekking is bij Casa Allegria. En als dat inderdaad zo is, kan ik direct worden aangesloten. Up and running!
Ik durf het bijna niet te hard te zeggen, maar ik zou er ontzettend blij van worden. Want internet is tegenwoordig allang geen luxe meer. Niet voor mij en al helemaal niet voor Casa Allegria. Boekingen, berichten van gasten, reserveringen, mijn website, social media, televisie, camera’s, verlichting… alles loopt tegenwoordig via dat kleine, onzichtbare lijntje dat we pas echt waarderen als het er ineens niet meer is. Dus ik duim. Voor voldoende dekking. Voor een monteur die daadwerkelijk komt opdagen. Voor een antenne die wél doet wat hij moet doen. En vooral voor een internetverbinding die gewoon… verbinding maakt.
En mocht het toch weer tegenvallen? Dan kan ik gelukkig binnen veertien dagen alsnog opzeggen. En dan wordt het waarschijnlijk toch Starlink. Maar eerst maar eens kijken of die ouderwetse antenne mij gaat redden. Wie had dat gedacht? Ik in ieder geval niet.
Wordt vervolgd…