In Parabita wordt San Giuseppe niet alleen gevierd met een mis, maar ook met heerlijk eten. Van ciciri e tria tot zeppole: het lijkt erop dat Jacqueline haar keuken steeds minder nodig heeft nu ze volledig ondergedompeld raakt in het Italiaanse kerk- en dorpsleven.
In Italië wordt het weer niet alleen gemeten, maar verteld. Van i giorni della merla tot La Candelora: oude weerswijsheden die iets zouden zeggen over het voorjaar. Geen wetenschap, wel charme – en een mooie reminder om soms gewoon te kijken, te voelen en af te wachten.
In een garage in Italië helpt een 92-jarige vader elke avond nog mee in het bedrijf dat hij ooit zelf begon. Hij vult banden, kijkt mee en corrigeert zijn zoon — liefdevol en met ervaring. Een klein moment dat alles zegt over werken, ouder worden en verbonden blijven.
Een Fiat 500X, een bankoverschrijving met vinkjes, een rit naar Bari, bumperschade, een ACI-systeem dat eruit ligt en €550 aan tenaamstelling: een auto kopen in Italië is allesbehalve saai. Maar hij is van mij, en dat maakt alles goed.
Het jaar is nog maar net begonnen en Casa Allegria is volop in beweging. Een nieuwe auto, een afgewerkte vloer, badkamer en elektra, een bijna geplaatste keuken én weer slapen in mijn eigen bed. Het voelt als een vliegende start vol kleine gelukjes — precies zoals ik het graag zie.
Kerst in Casa Allegria verloopt dit jaar net even anders: geen keuken, nog geen elektra of water, maar wél vertrouwen. In deze blog deel ik hoe bouwen ook gaat over loslaten, meebewegen en blijven geloven in je droom. Mét kerstwensen van mij en Tommy 🎄🐾
De plannen liggen klaar, de tegels zijn uitgezocht en de droom blijft groot — maar het gaat niet allemaal van een leien dakje. Verbouwen in Italië blijkt een lesje geduld en loslaten. Piano piano, zeggen ze hier. Nou… daar leer ik nog aan te wennen 😉
Ferragosto in Parabita: wijn, cactusgevechten, een Fiat Panda uit ’89 én een winactie! Lees het verhaal en doe mee via Casa Allegria.
