Puglia is véél meer dan Alberobello, Ostuni en Polignano a Mare.
“Wij zijn al eens in Puglia geweest.”
Leuk, denk ik dan. En vervolgens vraag ik meestal: “Waar precies?”
En dan komt er vaak een antwoord als: “Nou… Alberobello, Polignano a Mare en Ostuni. En we zijn ook nog naar zo’n heel leuk plaatsje met die witte huisjes geweest.” Ik glimlach dan een beetje. Want ja, dat is Puglia. Maar het is maar een klein stukje van Puglia.
En misschien is dat wel een van de leukste dingen om te ontdekken wanneer je hier wat langer blijft: Puglia is véél groter en veelzijdiger dan de bekende plaatjes die je op Instagram en in reisbrochures tegenkomt.

Puglia is de hak van Italië
Als je Italië op een kaart bekijkt, zie je de beroemde laars. Helemaal onderaan zit de hak: Puglia. Een regio die zich over honderden kilometers uitstrekt, van de Gargano in het noorden tot helemaal onderin de hak bij Santa Maria di Leuca. En ergens halverwege die hak ligt ongeveer de denkbeeldige scheidslijn tussen het Puglia dat de meeste toeristen kennen en het Puglia waar ik woon.
Ik zit in Parabita, in de provincie Lecce, in de Salento. En dat is dus niet Alberobello. Niet Ostuni. Niet Polignano a Mare. Maar wel Puglia. 😉
Sterker nog: als je mij vraagt wat ik het leukste vind aan wonen hier, is het juist dat je na een tijdje merkt hoeveel er nog te ontdekken valt.

Natuurlijk moet je Alberobello een keer gezien hebben
Laat ik daar vooral niet moeilijk over doen. Alberobello is bijzonder. De beroemde trulli met hun kegelvormige daken zien eruit alsof iemand een sprookjesdecor midden in Puglia heeft neergezet. Het is niet voor niets een van de bekendste plekken van de regio.
Ook Polignano a Mare is prachtig. De witte huizen die bijna bovenop de rotsen lijken te staan, het blauwe water beneden en de kleine straatjes waar je heerlijk kunt ronddwalen: absoluut een bezoek waard.
En dan is er Ostuni, de Città Bianca, de witte stad. Allemaal prachtig. Maar… Als je alleen deze plekken bezoekt, heb je Puglia eigenlijk nog maar net aangeraakt.

Welkom in de Salento
Hoe verder je naar het zuiden rijdt, hoe meer het landschap verandert.
De Salento heeft een heel eigen karakter. Misschien komt het doordat je hier letterlijk aan het einde van de hak bent beland. Misschien door de Griekse invloeden die je op verschillende plekken nog terugziet. Of door de dorpen, de barokke kerken, de droge stenen muurtjes en de eindeloze hoeveelheid kleine straatjes waar je zonder Google Maps ook prima een beetje kunt verdwalen.
En dan heb je natuurlijk de zee. Aan de ene kant de Adriatische Zee, aan de andere kant de Ionische Zee. Vanaf Casa Allegria kijk je richting de Ionische kust. En op heldere dagen lijkt de zee soms bijna binnen handbereik.
Mijn favoriete moment van de dag is nog altijd wanneer de zon langzaam richting Gallipoli zakt. Dat verveelt dus echt nooit.

En dan heb je Lecce
Als je vanuit Parabita richting Lecce rijdt, kom je in een heel andere wereld terecht. Lecce wordt niet voor niets het Florence van het zuiden genoemd. De stad staat bekend om de prachtige barokke architectuur, waarbij de warme, goudkleurige pietra leccese bijna overal terugkomt. En die steen zie je niet alleen in Lecce.

Ook hier bij Casa Allegria ligt pietra leccese op het terras. Dat vind ik zo leuk aan wonen in deze streek: dingen die je eerst alleen uit reisgidsen kent, worden ineens onderdeel van je dagelijks leven.
Een steen uit de steengroeve hier in de buurt. Een wijn uit de provincie. Een gerecht met groenten waarvan ik een paar jaar geleden nog nooit had gehoord. (zie blog 87); een kerkje waar je op zondag gewoon naartoe loopt. En ondertussen realiseer ik me steeds vaker: ik woon hier gewoon.
Maar er is nog zoveel meer
Vanuit Casa Allegria kun je bijvoorbeeld naar Gallipoli, met zijn historische centrum dat als een eilandje voor de kust ligt. Je kunt naar Otranto, aan de Adriatische kant, of helemaal naar het zuidelijkste puntje van de hak, Santa Maria di Leuca.
Je kunt naar Castro en langs de spectaculaire kust rijden. Je kunt kleine dorpen ontdekken waar je misschien nog nooit van gehoord hebt. Je kunt ergens stoppen voor een koffie, een panzerotto of een bord pasta en vervolgens besluiten dat je eigenlijk helemaal geen zin meer hebt om verder te rijden. Ook dat is vakantie. En misschien is dat precies waarom ik zo graag wil dat gasten bij Casa Allegria niet alleen naar Puglia komen om een paar bekende foto’s te maken.
Ik hoop dat ze nieuwsgierig worden. Dat ze de auto pakken en denken: we zien wel waar we uitkomen. Dat ze een dorpje binnenrijden waar ze nog nooit van hebben gehoord. Dat ze ergens op een terras belanden en pas twee uur later weer vertrekken. Want juist daar, tussen de bekende bezienswaardigheden door, ontdek je het Puglia waar ik zo verliefd op ben geworden.
Dus als je zegt: “Ik ben al eens in Puglia geweest…”
Dan vraag ik voortaan waarschijnlijk toch even door. Want misschien heb je inderdaad al een keer de trulli van Alberobello bewonderd, de zonsondergang in Polignano gezien en door de witte straatjes van Ostuni gelopen. Maar heb je al eens door de Salento gereden? Heb je al eens een avond door een klein dorpje hier in de buurt gelopen, terwijl de bewoners voor hun huis zitten te kletsen en de kinderen op straat spelen? Heb je al eens een bord pittule besteld zonder precies te weten wat je krijgt? Heb je de barokke pracht van Lecce gezien? Ben je al eens helemaal naar Santa Maria di Leuca gereden, naar het punt waar de twee zeeën elkaar bijna lijken te ontmoeten?
En heb je al eens gewoon een paar dagen niets gepland? Misschien heb je Puglia dan nog helemaal niet gezien. Misschien moet je nog een keer terug. En misschien moet je deze keer wat verder naar het zuiden.
Salento ontdekken vanuit Casa Allegria
Casa Allegria ligt in Parabita, midden in de Salento. Vanuit hier kun je gemakkelijk verschillende kanten op en iedere dag weer een ander stukje van Zuid-Puglia ontdekken.
En als je na al dat ontdekken terugkomt, staat het zwembad op je te wachten, kun je neerploffen op het terras en schenk ik er met alle liefde een glas Casa Allegria wijn bij. Want Puglia is groot. Gelukkig maar.

Er is nog genoeg te ontdekken. ❤️🍷
Wordt vervolgd…
