Ik dacht dat ik goed voorbereid naar Italië vertrok. Ik sprak de taal, had offertes, planningen en jarenlang Ik vertrek gekeken. Maar Zuid-Italië bleek alsnog vol verrassingen te zitten — vooral financieel. In deze blog vertel ik met humor over uitlopende verbouwingen, mysterieuze meerprijzen en hoe het is om als vrouw alleen een Bed & Wine op te bouwen in een traditionele omgeving. Tussen alle chaos groeit Casa Allegria gelukkig steeds meer uit tot de droom die ik voor ogen had.
Tijdens de Festa della Madonna della Coltura verandert Parabita in één groot feest vol tradities, muziek, processies en saamhorigheid. In deze blog duik ik in de bijzondere geschiedenis achter de beschermheilige van het dorp, en ontdek ik dat het verhaal misschien nog wel meer over brood, familie en samen vieren gaat dan over religie alleen
Een jaar na haar vertrek naar Italië blikt Jacqueline terug op een intens, chaotisch maar bijzonder jaar vol verbouwingen, tegenslagen en mijlpalen. Casa Allegria komt nu echt tot leven.
Van een “klein boodschapje” naar een volle auto met vloerkleden, lampjes, verf en stroopwafels: mijn vaste tripjes met Caroline naar de Action in Tricase blijken inmiddels een essentieel onderdeel van het opbouwen van Casa Allegria. Zelfs de nieuwe keuken en de bedden krijgen een subtiel Action-tintje. En die heerlijke geur van het beddengoed straks? Mijn geheime wasparfum verklap ik eigenlijk liever niet… 😉
Deze week bracht vertraging én verrassingen: geen tegelzetter, maar wel een lekkage die gelukkig op tijd werd ontdekt. In plaats van stil te staan, ging ik zelf aan de slag met primer en verf. Met elke laag ontstaat er meer sfeer, rust en karakter in de kamers. Casa Allegria groeit zichtbaar en wordt steeds meer die plek waar je straks écht even op adem kunt komen.
